Twee nieuwe berichten in mijn inbox. Van: Be2 en Banddating. DATING? Wat?! Heb ik m´n emailadres ergens ingevuld? Of is dit gewoon spam? ´Wij hebben een grote interesse voor uw blog waarin u het over liefde en daten hebt´. Ok… ´Om jou als blogster wat schrijfmateriaal te geven, bieden wij je bij inschrijving extra 12 maanden het Gold Membership aan…´ Gold membership? Krijg je dan champagne bij het daten? Of date je dan met miljonairs?
Maar ik ben niet van het online daten. Tenminste, dat denk ik. Het lijkt me gewoon niets voor mij. Zijn die sites niet voor mannen en vrouwen die moeite hebben om iemand aan te spreken? Als er mij namelijk iets niet aan ontbreekt, is het wel op het sociale vlak.
Ja, ik kan er niet omheen. Ik vind aan dat hele online daten gewoon iets kneuzerigs plakken. Lukt het je niet in het gewone leven, dan ga je via internet op zoek. En op die sites zitten alleen maar nerds, denk ik dan… want het lukt ze niet op de normale manier.
Volgens mijn vriendinnen is deze gedachte allang achterhaald. Zij zeggen dat internetdaten compleet geaccepteerd is in deze tijd. ´Heel veel stelletjes kennen elkaar via internet´.
´Er zitten super leuke mensen op, net zo gewoon als jij en ik!´ ´Een vriendin van mij doet het ook, hoor!´ ´En mijn zusje heeft het ook weleens gedaan´.
Ja, iedereen kent wel iemand die het doet. Maar zelf hebben ze het nog nooit gedaan!
Single vriendinnetjes van mij verzuchten weleens dat ze nooit eens een leuke man ontmoeten. Niet op het werk, ´daar zijn alleen maar vrouwen!´. Niet in de supermarkt, ´daar spreek je toch niemand aan?!´. Niet op de sportschool, ´daar lijkt iedereen in trance, en lopen alleen maar opgepompte types rond´. En in de kroeg lukt het ook niet. Daar gaat het alleen maar om scoren voor één nachtje en loopt dus ook geen ´potentieeltje´ rond.
Maar dat heb ik dan weer tegenovergesteld. Ik kom super veel mensen tegen, werk op verschillende locaties, en ontmoet dan weleens leuke mannen. Maar die zijn vaak bezet. Of zijn gewoon aardig, meer niet. Heel soms zit er een leuke tussen, maar tot nu toe nog geen die lang genoeg interessant was om aan de familie voorgesteld te worden.
Als ik de datingsites moet geloven zijn er op het internet genoeg leuke mannen te vinden. Ze geven zelfs een ´succes garantie´. Bieden kwaliteit, garantie én veiligheid. Jeetje! Is dat allemaal nodig? Filteren zij zo de psycho seriemoordenaars er voor mij uit? Dat is wel handig…
Vooroordelen genoeg over online daten. Maar ik moet bekennen dat ik groot voorstander ben van ´eerst zelf doen, dan oordelen´. En ik ben natuurlijk ook wel nieuwsgierig, al was het maar beroepshalve. Het zou natuurlijk allemaal ter inspiratie zijn voor m´n blog. Alles voor mijn trouwe lezers. En alsof ik serieus denk dat ik via het internet een leuke man ga vinden! Ha, echt niet! Dat zijn toch alleen maar kneuzen? Behalve als ik het ook ga doen, natuurlijk…