De perfecte date. Zou die bestaan? Maar dan ook echt perfect. Dat alles, maar dan ook álles leuk is. Het juiste restaurant. Een leuke serveerster. Goede gesprekken met je date onder het genot van heerlijk eten en drank in overvloed. Met een bulderlach tussendoor. Want hij maakt goede grappen. Dat breekt de voelbare, maar oh zo heerlijke spanning even. Zo´n date. Kan dat?
Ik denk van niet. Er moet toch wel iets zijn op zo´n avond dat niet perfect is. Al is het maar kurk in de wijn. Of spinazie op je tand. Zoiets. En dat is nog maar een detail. Het risico dat je tafelgenoot een half uur loopt uit te wijden over de aandelen van de multinational waar hij voor werkt is natuurlijk veel groter. Of alleen maar over zichzelf praat, hoe bereisd hij is, hoe goed hij kan voetballen, hoe leuk zijn vrienden zijn, en jou überhaupt niet aan het woord laat.
Nu ik er zo over nadenk vraag ik me af waarom mensen in godsnaam nog op date gaan. Overal liggen gevaren op de loer om de avond te ruineren. Binnen blijven, dus. Houd ramen en deuren gesloten. Zet radio of televisie aan. Stem af op een lokale of nationale nieuwszender.
Maar je bent een dare devil of je bent het niet. Of een masochist pur sang. Living on the edge, baby. Daar gaan we! Over de outfit is nagedacht, maar niet teveel. Beetje make-up, haar in model, wederom niet teveel. De regel is: er verzorgd uitzien, maar hij moet niet denken dat je uren voor de spiegel hebt gestaan. (Wat ook echt niet zo is. Ok. Een uurtje dan. Of twee..)
Ja, dat daten gaat niet zomaar. Als er een dating handboek bestaat, heeft elke vrouw ´m gelezen. Niet praten over exen. Net als trouwen en kinderen. Allemaal verboden gebied. Ook al wil je het allerliefste bij het eerste drankje vragen hoeveel exen hij heeft gehad, hoe het uitgegaan is, wat zijn ex irritant aan hem vond en of hij een goede band met zijn schoonouders had. NEE! Je houd je in! Dat doe je namelijk niet. Dat hoort niet tijdens de eerste date.
Maar dan begint hij er zelf over. Ho ho. Wordt het roodwitte politielint nu ineens opgerold? Mogen we het verboden gebied betreden?! Blijkbaar wel, want daar gaan we. We vertellen elkaar alles over onze exen, wat ons is aangedaan, wat we aangedaan hebben. Op wat voor types we vallen, hoeveel kinderen we willen (drie, echt?!) en of we willen trouwen. (Nee man, ouderwets! – Maar het is toch gewoon een leuk feestje?!)
Ook heel belangrijk om te observeren tijdens een date: hoe doet ´ie tegen de ober? Is hij sociaal, of juist onhandig en verlegen? Het is nog beter. Samen zijn we leuk tegen de barman. Zo leuk dat we gratis drankjes krijgen. Die we met z´n drieën opdrinken. Iedereen vindt ons leuk en gezellig. We praten met anderen en hebben lol samen. Gek. Moeten we ons niet alleen met elkaar bezighouden?
Wat nou moeten? Regels? Fuck de regels! Dit gesprek is tien keer beter dan het geijkte, ´wat is jouw favoriete vakantieland?´ Of: ´wat voor sport doe je?´ Nee, hij wil weten of je een tutje bent. Lak je je nagels? Alleen je teennagels. Hop, uit die schoen, laten zien die nagels. Een blote voet in zijn schoot, hij bewondert je zilverkleurige nagels. Vet, vindt ie ze.
De polaroid/rozen-verkoper die normaal weggewuifd wordt, laten we deze avond vastleggen. Op het witte polaroid verschijnt na een minuut een blij stelletje. Het perfecte stelletje. Tijdens de perfecte date. Zo gezellig en vertrouwd, alsof je met je vrienden op stap bent. Met iemand die je hiervoor een paar uur kende. Bestaat dat? Ik geloof er niets van.