Ja, het is even stil op m’n blog. Bijna dagelijks word ik daar aan herinnerd. Ik lees niets meer van je? Heb je het druk? Wanneer ga je weer schrijven? Mensen vinden het zo leuk om m’n blog te lezen. Fijn. Maar zijn ze stiekem niet gewoon nieuwsgierig hoe het met mijn liefdesleven staat?
Gelukkig zijn er ook mensen die recht voor z’n raap zijn. Zeg, hoe staat het op liefdesgebied? Nog druk op de datingmarkt? Eh, wat denk je? Dat ik dat real time op het internet ga zetten? Zodat de hele wereld mee kan lezen? Nee, sommige onderwerpen bewaar ik voor een paar maanden later. En die verhalen van mij gaan misschien wel over een vriendin van mij. En ondertussen ben ik zelf die ‘vriendin van mij’. Who knows?!
Maar ik zal je niet langer in spanning laten zitten. Het is rustig qua daten. Ik heb er namelijk geen tijd voor. Geen tijd voor? hoor ik je denken. Ja, geen tijd! Veels te druk met werken, sporten…. Nee, het is eerder de wil waar het aan ontbreekt. Ik vind het namelijk prima zo. En ondertussen zie ik wel wat er op m’n pad komt.
Mijn vrienden hebben wel verhalen voor tien. Zo heeft een vriendin van mij net een scharrel plus aan de kant gezet. Met pijn in het hart, dat wel. Maar na een half jaar mag toch wel duidelijk worden wat de relatie nu inhoudt. En als dat dan nog te vroeg is, dan maar niet. Tenminste, dat was mijn advies.
In de praktijk werkt het natuurlijk anders. En dus wordt er nu gewhatsapped met een ander. En drankjes gedronken met nummer 2. Waarna de ex-scharrel-plus ’s nachts dronken opbelt. Oh, we vergeten bijna nummer 3 waar we volgende week mee afspreken. Man, en dan moet je ook nog onthouden wat je ook alweer aan wie verteld hebt...
Ik moet er niet aan denken. Wat een onrust al die losse contacten. Contacten zonder inhoud. Hoe kun je nu iemand beter leren kennen als je er vier tegelijk hebt? Een andere vriendin van mij doet dat beter. Ook zij was leuk aan het scharrel plussen. (Voor diegene die nog steeds een vraagteken boven zijn hoofd heeft: scharrel plus is doen alsof je een relatie hebt, maar je hebt het niet. Wel de lusten, niet de lasten.) Ik zag aan haar dat ze een beetje verliefd was. Aiiiii. Groot alarm. Want dat betekent: de hemel óf de hel is nabij. Beantwoordt de ander de gevoelens wel of niet?
Je moet HET gesprek voeren, adviseerde ik haar. Het ‘wat-hebben-we-nu-gesprek’. En dan zonder te claimen, onzeker over te komen, te laten merken dat hij de man van je leven is en je de tafelindeling van de bruiloft in je hoofd al gemaakt hebt. Nee, ook niet vertellen dat je voorkeur uitgaat naar een zilveren ring. Gewoon, tussen neus en lippen door vragen hoe hij jou noemt als hij bij zijn vrienden is. Of iets van: goh, wat zijn we nu eigenlijk aan het doen? En dan hopen dat ie iets anders zegt dan: TV kijken.
Er zijn honderden manieren waarop deze vraag gesteld kan worden. Met slechts twee mogelijke antwoorden. Het ‘we hebben het toch gewoon leuk en meer niet?’- antwoord (elk ander antwoord met deze strekking valt in deze categorie, inclusief ontwijkende antwoorden). Of het antwoord dat je wil hebben, ik vind jou ook leuk, wanneer zie ik je weer? En de kans is groot, heel groot dat je een antwoord krijgt dat je niet wilt.
Helaas kreeg mijn vriendin dit laatste antwoord. Hij wist niet wat zij er allemaal van dacht, maar ‘ze waren toch gewoon een beetje aan het daten?’. Ja joh, vier maanden is echt HEEL gewoon! Even slikken dus, voor mijn vriendin. Maar wat denk je? Gaat meneer doodleuk door met Whatsappen. En dan heel nietszeggende dingen, over wat ie aan het doen is. Hallo, jullie hebben toch niets, dus vertel dat maar aan je moeder!
Ondertussen zit mijn vriendin er maar mooi mee. En hoor ik teksten als: hij schrijft nu zelfs X aan het einde! Dat doet ie echt NOOIT! Wat zou dat betekenen? Ik denk mee met mijn lieve vriendin en geef haar advies. Maar stiekem vind ik het heerlijk dat ik even niet hoef uit te vogelen wat wel of geen Xje onder een berichtje betekent. Mijn scherm is gewoon leeg. Lekker rustig.