Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Bloggen

 

'Zou je dat allemaal wel online zetten? Misschien moet je wel een beetje oppassen met zo’n persoonlijke blog'. Ik krijg het vaak te horen van mensen. Goedbedoelde adviezen van mensen om me heen. Ze maken zich zorgen over de gevaren van het internet. Het gaat er nooit meer af, zeggen ze dan. En dat weet ik. Ja, ik ben me ervan bewust. Denk daar ook over na. Maar ik doe het toch.

Want, om dat soort redenen  niets meer schrijven? Echt niet. Ik ben ooit begonnen met deze blog omdat ik dit soort verhaaltjes zelf ergens wilde lezen. Als ik even niets te doen had, of wanneer ik dacht dat ik de enige was met bepaalde issues in m’n leven. Maar nergens te vinden, dat soort uit het leven gegrepen verhalen van leeftijdsgenoten. En dus schrijf ik ze nu zelf.

In het begin vond ik dat heel eng. Liet ik ze proeflezen aan mensen. Daar was ik dan bij. Als ze niet grinnikten op het moment waar ik een grinnik verwachtte, herschreef ik het. En nog een keer. En dan, na nog tien keer nalezen, drukte ik – heel spannend- op de publiceer knop. En daar stond het. Virtueel zwart op wit. Woorden op een site. Mijn woorden. Op mijn site. Persoonlijke woorden over mezelf en mijn omgeving. Man, wat was dat spannend.

Inmiddels ben ik heel wat blogs verder. En heb ik gemerkt dat ik me niet zoveel aan moet trekken van mensen die mij waarschuwen. Want als ik naar ze zou luisteren, zou ik heel middelmatige stukjes schrijven. Waarin ik aardig over iedereen schrijf. Zonder een controversieel standpunt in te nemen. Stukjes waarin ik niet het achterste van mijn tong laat zien. Waarin ik niet over mijn grootste angsten, irritaties of verbazingen schrijf. Waarin de lezer zich niet herkent.

Nee, dat soort blogs wil ik niet schrijven. Ik schrijf vanuit mijn hart, over de dingen die me bezighouden of waar ik me druk om maak. Als een soort uitlaatklep, waar andere mensen ook nog van kunnen genieten. Soms een schreeuw om hulp, om te checken of ik niet gek ben. Dan weer een anekdote uit het leven van de altijd nadenkende vrouw. Het is het dagboek dat ik als klein meisje al bijhield en angstvallig verborg. Alleen kan nu iedereen het lezen en krijg ik nog reacties ook. Ik vind het geweldig.

Afgelopen maand heb ik om de paar dagen een blog geschreven. Vijftien blogs in dertig dagen. Het is me gelukt en ik ben er trots op. Ik deed mee aan de bloguitdaging van Ernst-Jan Pfauth en als beloning gaat hij mijn blog recenseren en tips geven. Ik ben heel benieuwd. Er kan natuurlijk altijd wel wat verbeterd worden. En jij? Wat vind jij er eigenlijk van?

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 
Blogt over haar leven als 29jarige single. Over flirten via sociale media. De eerste date. Het niet te vermijden ´wat hebben we nu´gesprek na een paar dates. En andere (on)belangrijke dingen in haar leven. Meer lezen? Zie: www.romilde.nl

Favoriete blogs

Links

 

Tags